آشنایی با روش های انتقال مصدوم

انتقال صحیح مصدوم یکی از مهم ترین مهارت هایی است که می تواند از بروز آسیب های جدی تر جلوگیری کند. انتخاب روش مناسب بستگی به شرایط جسمی مصدوم، نوع آسیب و محیط حادثه دارد. در شرایطی که آسیب به ستون فقرات یا سر محتمل باشد، باید با نهایت دقت و با استفاده از تجهیزات استاندارد مانند برانکارد یا تخته مخصوص انجام شود. آموزش صحیح این مهارت ها برای امدادگران، پرستاران و حتی افراد عادی می تواند در موقعیت های اضطراری حیاتی باشد.

فهرست مطالب(آنچه در این محتوا می خوانید)

حمل مصدوم از مباحثی است که در دوره کمک های اولیه در تبریز تدریس می شودو در این مقاله قصد داریم به تعریف حمل مصدوم و روش های انتقال مصدوم بپردازیم. جابجايي يا انتقال مصدوم به روش مناسب از محلي به محل ديگر را حمل مصدوم مي گويند. ايمني و راحتي حمل از اولين ملاحظاتي است كه بايد در مورد مصدوم رعايت شود، توجه داشته باشيد بي دقتي و عدم رعايت شرايط لازم در حمل باعث وخيم شدن وضع مصدوم خواهد شد(روش های انتقال مصدوم).

روش های انتقال مصدوم

بهتر است كمك هاي اوليه به مصدوم در محل حادثه انجام گيرد، مگر اينكه زندگي مصدوم يا كمك كننده در معرض خطر جدي ، مانند ريزش آوار ، آتش سوزي ، هواي مسموم و … باشد. قبل از جابجايي مصدوم به ويژه چنانچه بيهوش باشد لازم است معاينه عمومي از قسمتهاي مختلف بدن وي بعمل آورده و اقدامات ضروري انجام گيرد.

روش های دستی در انتقال مصدوم

روش های دستی معمولا زمانی به کار می روند که تجهیزات تخصصی در دسترس نباشند. حمل یک نفره، دو نفره یا استفاده از تکنیک صندلی انسانی از جمله روش های رایج در این شرایط هستند. این تکنیک ها برای مسافت های کوتاه مناسب اند و نیازمند هماهنگی و دقت بالا هستند تا فشار کمتری به مصدوم وارد شود. قبل از شروع انتقال، باید وضعیت مصدوم بررسی و نواحی آسیب دیده ثابت نگه داشته شود تا از تشدید جراحات جلوگیری شود.

استفاده از تجهیزات برای انتقال ایمن

در مواقعی که شرایط حادثه پیچیده یا مصدوم دچار آسیب جدی است، استفاده از تجهیزات انتقال ضروری می شود. برانکاردهای دستی، اسکوپ استرچر، صندلی های ویژه حمل بیمار و حتی تخته های ستون فقرات از ابزارهایی هستند که انتقال ایمن را ممکن می سازند. این وسایل ضمن ثابت نگه داشتن بدن، از ایجاد فشار یا حرکت ناگهانی روی بخش های آسیب دیده جلوگیری می کنند. آموزش کار با این تجهیزات، سرعت عمل و دقت در انتقال مصدوم را به شکل قابل توجهی افزایش می دهد.

عوامل موثر نوع حمل مصدوم

وسایل و امکانات موجود
نوع آسیب‌های وارده به بیمار
تعداد نفرات کمک دهنده
آمادگی جسمانی کمک دهنده
وزن بیمار
مسیر و مسافت
حمل‌های یک نفره
اهداف شما
پیشگیری از آسیب به خود
پیشگیری از آسیب به بیمار یا مصدوم
خروج از محل خطر
انتقال فوری به بیمارستان
نیازشما

حمل یک نفره

حمل مصدوم آغوشی ( گهواره اي ):این حمل بیشتر در افراد سبک وزن، خصوصاً اطفال، انجام میگیرد. بدین منظور باید یک دست خود را در ناحیه کتفها و دست دیگر را زیرزانوهاي مصدوم قرار داده. او را بلند کنید.

حمل کششی:حمل مصدوم كششی به سه روش زیر انجام می گیرد :

حمل كششی مسلسلی: این روش برای افراد بهوش و بیهوش ، خصوصاً در آسیب دیدگی اندام ها مناسب است و برای مصدومین میدان جنگ كه زیر آتش تیربار دشمن قرار دارند نیز كاربرد دارد. در حالی كه مصدوم نشسته و یا به پشت خوابیده است، پهلوی او بنشینید ، او را روی پای نزدیك تر خود بگذارید و دست مقابل را دور سینه اش حلقه كنید ، سپس او را با دست آزاد و پای مخالف خود به طرف عقب بكشید.
حمل كششی آتش نشان (سینه خیز) : این روش در مواردی مانند آتش سوزی كه اتاق پر از دود است استفاده می شود و برای مصدومینی كه در شانه ها، بازوها و دست ها شكستگی نداشته باشند و مصدومینی كه وزن آنان از وزن كمك دهنده بیشتر باشد، به كار می رود. دراین روش، در حالی كه مصدوم به پشت می خوابد، مچ هایش را به هم ببندید. سپس زانو بزنید به طوری كه زانوهای شما در دو طرف بدن مصدوم در زیر بغل وی قرار گیرد. آن گاه دستان مصدوم را دور گردن خود بیندازید و چهار دست و پا حركت كنید و او را بكشید.
حمل كششی با پتو : روش بعدی با كشیدن و لغزاندن مصدوم روی زمین صورت می گیرد ، به این ترتیب كه یا مصدوم را روی یك پتو قرار داده می پیچیم و سپس با گرفتن قسمتی از پتو او را روی زمین می كشیم و یا با گرفتن لباس هایش او را از ساختمان خارج می نماییم.این روش را روش گهواره ای گویند . در اینجا سر مصدوم در بین بازوان نجات دهنده پنهان و محافظت گشته و دست های نجاتگر در زیر شانه های مصدوم طوری قرار می گیرد كه كف دست به بالا نگاه كند. چنانچه مجروح بایستی پله های ساختمان را طی كند، نجاتگر ، او را به این ترتیب به پایین می لغزاند كه سر وی بطرف پایین قرار گیرد و باید او را هرچه نزدیكتر به سطح زمین و پله ها حركت داد.

روش حمل عصایی ( تكیه گاه): درافراد بهوش كه صدمه خفیفی دیده اند و می توانند با كمك افراد دیگر راه بروند، خصوصاً افرادی كه ازیك پا صدمه دیده اند، بعد از آتل بندی و بیحركت كردن عضو، كمك دهنده باید در سمت پای سالم مصدوم قرار گرفته ، یك دست خود را دور كمر وی بگیرد و با دست دیگر، دست مصدوم را دور گردن خود حلقه كند. بدین ترتیب مصدوم می تواند با جهش به حركت ادامه دهد.

حمل كولی ( به پشت ):در مواقعی كه مسافت طولانی باشد ومصدوم نیز در قسمت نخاع و احشاء آسیب ندیده باشد، كمك دهنده دست های خود را از زیر زانوهای مصدوم عبور داده ، مچ دست های او را می گیرد. درصورت بیهوش بودن، مصدوم می توانید مچ دست های او را با باند یا طناب ببندید. حتی در حین عبور از بلندی می توانید مصدوم را با شال به خود ببندید.

حمل مصدوم دو نفره

حمل مصدوم دو نفره با روشهاي مختلفی انجام میگیرد که یک نمونه آن به شرح زیر میباشد:

حمل دو مچ: این نوع حمل شامل ساخت یک نشیمنگاه راحت همراه با چفت شدن یک دست در زیر و دستدیگر در پشت میباشد. روش کار به این ترتیب است که در نزدیکی باسن مصدوم زانو زده و به آرامی وي را به حالت نشسته درمیآوریم و یکی از دستان خود را با دست کمک دهنده دیگر در پشت وي قلاب کرده تا بصورت تکیه گاه در آید وسپس دستان دیگر خود را اززیر ران او عبور داده تا در زیر از ناحیه مچ به یکدیگر قفل شوند و بعد به ترتیبی که تعادل ويبرهم نخورد به آرامی و همزمان شروع به بلند کردن مصدوم کرده و با جایگزین کردن صحیح مصدوم روي دست وضعیت مطمئن و مناسبی براي حرکت بوجود میآوریم. چنانچه مصدوم به هوش بوده ، میتوان نخست با درست کردن صندلی مصدوم را سوار کرده وحرکت داد که در این شرایط مصدوم با انداختن دست بدور گردن حمل کنندگان به حرکت مطمئن و اطمینان کمک مینماید.

حمل مصدوم سه نفره

حمل مصدوم سه نفره با روشهاي مختلفی انجام میگیرد که یک نمونه آن به شرح زیر میباشد:

حمل زیگزاگی: در این حمل مصدوم زیگزاگی ، دو نفر کمک دهنده در یک طرف مصدوم و یک نفر در سمت دیگر قرار میگیرند و پس از گرفتن دستهاي یکدیگر عمل انتقال را انجام میدهند. براي مصدومینی که آسیب جدي دیده اند نفر سوم میتواند برانکارد را زیر مصدوم بگذارد.